bu yıldı, koruda gezintiye çıkmıştım
azgın bir kızla karşılaştım.
bana şöyle dedi .
"ne yapıyorsun burda, söyler misin
yeşil dalların altında
yanıma oturmak istemezmisin?"
çiçeklerin rengi kadar güzel genç kıza cevap verdim:
"konuşma yeteneğim pek yoktur.
bu sakin, ıssız yer
beni de etkisi altına aldı
bu nedenle
seni eğlendirecek bir şey bulamam."
"bu sevimli kızın şikayetini dinle
onun topraklarının ekin zamanı geçti
ve korkarım ki ıslandım
gerçekten yardım edecek kimsem yok.
kötü durumdayım
bu toprağı sürecek bir adama ihtiyacım var."
hoş bakireme cevap verdim,
"ben de tarla sürmeye pek alışkın değilim.
sabanımı aşağı yukarı çok iyi hareket ettiremem,
sevgili bakirem, ne gece ne de gündüz.
onunla hamle yapamam
iki ahbabı birleştirmek için."
"canını sadece buysa sıkan
duraksamana gerek yok
eğer sabanın iz bırakmaya meğilliyse,
çalıların arasında sessiz
ve kusursuz bir yol var
sen(öküzü) çağır ben de (sabanı) tutayım."
"eğer bana inanırsan tatlım, benim sabanım,
hafifçe uyandı ama sertleşmedi henüz,
ben çekingen bir delikanlıyım
evet, senin toprağına saplanma arzusundayım
sadece dostça bir eğlence için
sen se telaşlısın pek de temiz sayılmaz."
"öyleyse vazgeçtim, elveda,
üzgünüm, doğduğum ve büyüdüğüm için
oğlanların hiç biri bana yardım etmeyecek
bacaklarımın arasındakinin güzelliğine rağmen
şanssız, acı veren bir yıldızın altında
doğmuşum hiç kuşkusuz ben."